{"id":152,"date":"2022-03-21T19:04:06","date_gmt":"2022-03-21T18:04:06","guid":{"rendered":"https:\/\/medialatitudes.be\/nl\/?p=152"},"modified":"2022-03-28T21:33:05","modified_gmt":"2022-03-28T19:33:05","slug":"engagement-in-ballingschap-journalist-blijven","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/medialatitudes.be\/nl\/engagement-in-ballingschap-journalist-blijven\/","title":{"rendered":"Engagement in ballingschap: journalist blijven?"},"content":{"rendered":"

\u201cAls ik mensen ontmoet die mijn origine niet kennen, zijn ze verbaasd dat ik uit Gaza kom\u201d, vertelt Sarhan Abukalloub. We ontmoeten hem in een leeg lokaal op de VUB-campus, dicht bij zijn huis in Etterbeek. De Palestijnse journalist stelt er trots zijn journalistiek project voor: de Brussels Morning Newspaper<\/em>, een maandelijks magazine over Europese politiek. Hij zet er zijn journalistieke werk veder als redactiemanager. \u201cHet was niet gemakkelijk om van de productie van documentaires in Gaza over te schakelen naar Europese politiek. Maar als ik hier iets wil betekenen voor Gaza, kan ik een activist zijn. Geen journalist.\u201d<\/p>\n

Sinds de Palestijnse journalist zijn land ontvluchtte in 2018, nam zijn leven een andere wending. Nadat hij werd ge\u00efntimideerd, opgesloten en bedreigd door het regime van Hamas, liet hij zijn familie achter om asiel aan te vragen in Belgi\u00eb. Hoewel hij hier momenteel als journalist de Europese politiek volgt, is zijn verbondenheid en betrokkenheid met Palestina zeer groot. \u201cIk lees er elke dag over. Ik wil weten wat er gebeurt, omdat mijn familie er woont.\u201d Via telefoon houdt Abukalloub elke dag nauw contact met zijn familie.<\/p>\n

Interesse<\/h3>\n

Ook al is de politieke situatie in het land van herkomst erg turbulent, betrokkenheid van vluchtelingen met het thuisland is niet vanzelfsprekend. Volgens Mohammad Salman, professor Politieke Wetenschappen aan de VUB, berust de actieve interesse in het vaderland op drie factoren.\u00a0 In de eerste plaats speelt integratie een belangrijke rol. \u201cEen goede integratie vermindert de belangstelling voor de politiek in het land van herkomst\u201d, zegt de professor. Ten tweede hebben personen zonder plannen om ooit terug te keren eveneens minder politieke belangstelling. Wanneer iemand geen familie meer heeft in het land van herkomst, verkleint tot slot ook de kans op politieke interesse.<\/p>\n

In het geval van Sarhan Abukalloub, kan die laatste factor zijn actieve interesse in Gaza verantwoorden. Op de dag van het interview kreeg hij overigens het nieuws dat zijn vrouw en twee dochters toestemming hadden gekregen om naar Belgi\u00eb te komen in juni. \u201cVandaag ben ik de gelukkigste persoon ter wereld. Ik ben Belgi\u00eb dankbaar, omdat mijn wensen en dromen heeft gerespecteerd. Ik voel loyaliteit vanuit mijn hart en mijn ziel tegenover Palestina en Belgi\u00eb.\u201d<\/p>\n

\u201cIn Burundi worden journalisten <\/strong>nog steeds als rebellen beschouwd.\u201d<\/strong><\/p><\/blockquote>\n

J\u00e9r\u00e9my Tourette, onderzoeker Politieke Communicatie aan de ULB, nuanceert de drie factoren voor betrokkenheid van Salman. Naast de persoonlijke situatie van de journalisten in ballingschap, wijst Tourette op enkele sociologische principes. \u201cOnder meer gender, opleidingsniveau en socio-professionele aspecten kunnen de mate van politieke interesse van vluchtelingen helpen verklaren.\u201d Politieke betrokkenheid gaat dus niet alleen om persoonlijk belang, maar is ook afhankelijk van hoe sterk iemand zich engageerde alvorens te vluchten. Tourette voegt nog toe dat \u201cook het culturele niveau be\u00efnvloedt hoezeer mensen zich met politiek inlaten.\u201d De betrokkenheid van migranten op hun land van herkomst heeft dus verschillende sociologische oorzaken. Samen met de drie concrete aspecten van professor Salman, verduidelijken ze het complexe spanningsveld waarin journalisten in ballingschap zich bevinden.<\/p>\n

\"Josine
Josine Kaze<\/figcaption><\/figure>\n

Dat spanningsveld kenmerkt ook het verhaal van Josine Kaze. De 40-jarige journaliste verliet Burundi in 2015, naar aanleiding van de politieke crisis. Voor haar vertrek berichtte ze over grote demonstraties tegen de opkomst van president Pierre Nkurunziza voor een derde termijn (verboden door de Grondwet) en de bijhorende politieacties. Eerst kwam Kaze terecht in Rwanda, waar ze nog journalistiek actief kon blijven via radiozender Isangarino. Nadat de Rwandese overheid de onderdrukking van journalisten verstrengde en ze haar uitzendingen moest stopzetten, kwam ze uiteindelijk naar Belgi\u00eb in 2020.<\/p>\n

Vanuit Belgi\u00eb waakt Josine Kaze nog steeds over haar land van herkomst. \u201cIk blijf betrokken en praat over wat er aan het gebeuren is in Burundi.\u201d Ze presenteert regelmatig op Radio Inzamba<\/em>, een online Burundees nieuwsprogramma, en is secretaris-generaal van de Association of Burundian Journalists in Exile<\/em>. \u201cWe wilden iets opstarten dat van onszelf was, waarmee we elkaar kunnen steunen en werk kunnen vinden voor journalisten die graag hun beroep willen verderzetten\u201d, vertelt Kaze. \u201cIn Burundi was ik niet politiek actief, maar nu ik niet langer stemrecht heb, maken mijn professionele en maatschappelijke bezigheden mij een Burundees burger.\u201d Haar journalistieke activiteiten sturen zo haar politiek engagement.<\/p>\n

Ondanks de blijvende interesse voor haar thuisland werkt ze aan haar integratie. \u201cIk leer Nederlands en ben actief in Les Amis d\u2019Accompagner Association<\/em>.\u201d Die organisatie begeleidt mensen in nood bij de behandeling van de nodige procedures. \u201cAls vluchteling moet je in beide richtingen kijken: richting je land van herkomst en je gastland\u201d, vat Kaze samen. \u201cIk spreek Kirundi met mijn dochters zodat zij altijd hun band met Burundi behouden.\u201d Wacht de journaliste dan op een kans om ooit terug te keren? \u201cWe blijven hoop koesteren, maar momenteel zie ik mezelf niet terugkeren. Ondanks de nieuwe president (Evariste Ndayishimiye is sinds juni 2020 aan de macht, nvdr.), worden journalisten er nog steeds als rebellen beschouwd.\u201d Op dit moment wil Josine Kaze van werk veranderen en zoekt ze een nieuwe job in digitale marketing.<\/p>\n

Doelwit<\/h3>\n

Werken als journalist in ballingschap is ook voor Tory Kili\u00e7 een strijd. In 2018 moest de 40-jarige Koerdische journalist uit Turkije wegvluchten, nadat hij jarenlang actief was in de regio rond de stad Mardin. Met zijn werk probeerde hij vermiste personen op te zoeken en schendingen van de mensenrechten vast te leggen. Daardoor onderging hij juridische aanvallen, arrestaties en rechtszaken. Allemaal onder het voorwendsel dat hij geheime informatie zou hebben gedeeld. Zijn verhaal is symptomatisch in een land dat 153e<\/sup> staat op ranglijst van vrije pers volgens Reporters without borders<\/em>. \u201cVeel media en journalisten zijn en blijven het doelwit van intense politierepressie omwille van hun professionele activiteiten\u201d, aldus Kili\u00e7.<\/p>\n

\"Tory
Tory Kili\u00e7<\/figcaption><\/figure>\n

In zijn zoektocht naar veiligheid, maakte hij handig gebruik van een visum dat hem werd verleend voor een congres in Duitsland om opvang te zoeken in Belgi\u00eb. Na twee jaar in Brussel, verhuisde hij naar Asse. Daar woont hij nog steeds, ondertussen met zijn Belgische vrouw en kind. Hoewel zijn vertrek intussen meer dan drie jaar geleden is, geeft Kili\u00e7 toe dat Erdogans invloed in West-Europa hem soms angst aanjaagt. \u201cIk voel mij veiliger in Belgi\u00eb, want ik weet hoe ik me hier moet verdedigen.\u201d Momenteel staat zijn journalistieke carri\u00e8re op pauze en werkt hij aan een boek over en een cd met Yazidi Koerdische kinderliedjes.<\/p>\n

De Koerdische journalist is weinig hoopvol over de toekomst van zijn land van herkomst. \u201cIn Turkije verandert er niets door te stemmen.\u201d Kili\u00e7 stelt het beleid in vraag dat, volgens hem, door de geschiedenis geen rekening hield met etnische minderheden. \u201cAls men de politieke situatie wil verbeteren, moet Turkije een confederatie worden waarin meer plaats is voor Koerdische, Armeense en andere minderheden.\u201d Met het oog op de volgende presidentsverkiezingen in 2023, is de journalist eerder pessimistisch. \u201cZelfs als Erdogan zou verliezen, geloof ik niet dat hij de sleutels van het land zo makkelijk zou afgeven.\u201d Tot dan blijft Kili\u00e7 zeker in Belgi\u00eb. \u201cIk heb mezelf altijd gezien als een vluchteling.\u201d<\/p>\n

\"Fatimetou
Fatimetou Sow<\/figcaption><\/figure>\n

Niet iedereen plant een carri\u00e8reswitch. De Mauritiaanse Fatimetou Sow hoopt nog steeds te kunnen werken als journalist, maar dat is niet zo simpel. \u201cVoor een zwarte, Afrikaanse vrouw staan recruiters niet in de rij.\u201d De mensenrechtenactiviste bracht verslag uit over gedwongen huwelijken, besnijdenissen en het dwangvoeden van kleine meisjes in haar land. Haar besluit om in ballingschap te leven, nam ze toen haar eigen dochter in een huwelijk gedwongen werd toe ze slechts negen jaar oud was. Na drie jaar in Senegal, verhuisde ze naar Belgi\u00eb in 2018, waar ze nu Facebook live evenementen presenteert over de schendingen van vrouwenrechten in Mauritani\u00eb. Dat doet ze in samenwerking met een collega die er nog steeds verblijft.<\/p>\n

\u201cHet doet me veel pijn om niet in mijn land te zijn\u201d, vertelt Fatimetou Sow. \u201cIk zou daar moeten zijn en mensen ontmoeten, demonstreren en alles wat ik van hieruit niet kan doen.\u201d Toch is de journaliste nog lang niet klaar om de handdoek in de ring te gooien. \u201cIk ben gemotiveerder dan ooit om mijn job te doen.\u201d Sow noemt zichzelf presentator en was in staat om dat beroep zes maanden uit te oefenen bij TV COM, een lokaal televisiekanaal in Walloni\u00eb. Intussen is dat contract verlopen en is ze werkloos. \u201cAls ik nog steeds werkloos ben in september, dan ga ik iets anders doen. Een opleiding tot sociaal werker bijvoorbeeld.\u201d<\/p>\n

Het is duidelijk dat haar activisme niet is afgeremd door de gedwongen migratie, maar simpelweg een andere vorm heeft aangenomen. Sow combineert haar zoektocht naar werk met een actief lidmaatschap van meerdere verenigingen voor Mauritiaanse migranten in Belgi\u00eb. Op die manier balanceert ze, zoals de anderen journalisten in ballingschap, tussen haar land van herkomst en Belgi\u00eb.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

In vier interviews vertellen journalisten in ballingschap hoe ze hun journalistieke vaardigheden aanwenden in een nieuwe omgeving. <\/p>\n","protected":false},"author":8,"featured_media":254,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"single-long.php","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[82],"tags":[61,62],"coauthors":[28,73,115],"class_list":["post-152","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-ballingschap","tag-interview","tag-journalistiek"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/medialatitudes.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/152","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/medialatitudes.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/medialatitudes.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/medialatitudes.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/8"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/medialatitudes.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=152"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/medialatitudes.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/152\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":253,"href":"https:\/\/medialatitudes.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/152\/revisions\/253"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/medialatitudes.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/254"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/medialatitudes.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=152"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/medialatitudes.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=152"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/medialatitudes.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=152"},{"taxonomy":"author","embeddable":true,"href":"https:\/\/medialatitudes.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/coauthors?post=152"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}