{"id":1578,"date":"2023-10-24T18:37:33","date_gmt":"2023-10-24T16:37:33","guid":{"rendered":"https:\/\/medialatitudes.be\/nl\/?p=1578"},"modified":"2025-03-17T18:43:57","modified_gmt":"2025-03-17T17:43:57","slug":"mohammed-lubbad-tussen-gaza-en-molenbeek-tussen-nachtmerrie-en-droom","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/medialatitudes.be\/nl\/mohammed-lubbad-tussen-gaza-en-molenbeek-tussen-nachtmerrie-en-droom\/","title":{"rendered":"Mohammed Lubbad, tussen Gaza en Molenbeek, tussen nachtmerrie en droom"},"content":{"rendered":"

In de pers wordt de jonge Palestijn, met zijn inspirerende verhaal, vermeld als een\u00a0filmster van TikTok<\/a>. De pers schreef over zijn sportieve successen in Gaza maar ook over zijn bedrijf ”\u00a0Lubbad Production<\/a>\u00a0“, dat hij in Molenbeek (Belgi\u00eb) heeft opgericht en dat mensen tewerkstelt. Mohammed Lubbad leidt zowat een dubbelleven: hij is fotograaf en videograaf, maar hij is ook een succesvolle parkour-instructeur. Het is een discipline die een creatieve mengeling is van sport en stedelijke acrobatiek om obstakels in de stad te overwinnen met snelle, wendbare bewegingen en zonder materi\u00eble ondersteuning.<\/p>\n

We wilden tonen dat we van het leven hielden.<\/p>\n

Mohammed Abd al-Karim Lubbad (Mohammed Lubbad) is geboren in het vluchtelingenkamp Jabalia in de Gazastrook op 30 juni 1995. Hij ontdekte de sport toen hij naar de Franse actiefilm van 2004 “District 13\u201d keek. De acteurs voerden een reeks atletische bewegingen uit, zoals bijvoorbeeld vanaf gebouwen springen en buitelingen maken in de lucht, maar zonder beveiligingskoorden en speciale effecten.<\/p>\n

Mohammed leerde de bewegingen kennen door te kijken naar video\u2019s die hij op YouTube vond toen hij jong was. Deze training verliep niet altijd zonder problemen: hij brak eens een been en had enkele maanden moeite om op te staan. Ondanks de problemen die hij tegenkwam, besliste hij om parkour lessen te gaan geven aan jongeren voor een symbolische vergoeding. Hij stelde een team samen dat “Gaza Parkour<\/a>\u201d heet. De leden van het team publiceren video’s van hun prestaties te midden van de ru\u00efnes van verwoeste huizen in Gaza op sociale media. Hij probeerde ook een sportevenement te organiseren voor 200 toeschouwers, maar hij kreeg geen toestemming van de overheid. Omdat hij geen vergunning had, moest hij een aanzienlijke boete betalen.<\/p>\n

Deelname Gaza Parkour aan Arabs Got Talent<\/strong><\/p>\n

Mohammed heeft gaandeweg parkour gemengd met verschillende andere sporten, zoals onderwaterparkour, balparkour en schietsport. Hij is \u00e9\u00e9n van de belangrijkste oprichters van een nieuwe vorm van parkour in de Arabische wereld. Gaza Parkour nam twee keer deel aan het programma Arabs Got Talent en werd daardoor bekend in Gaza. Hij trainde twee kinderen die in 2017 en 2018 een record van het Guinness Book braken.<\/p>\n

Mohammed Lubbad mengde parkour met andere sporten, zoals onderwaterparkour, balparkour\u2026 en werd \u00e9\u00e9n van de belangrijkste oprichters van een nieuwe vorm van parkour in de Arabische wereld. \u00a9 Lubbad productie.<\/p>\n

”\u00a0Ik wou met deze sport amusement bieden, vooral na de oorlog van 2014,”<\/em>\u00a0zei Mohammed.\u00a0Ondanks alle verwoestingen wilden we tonen dat we nog leefden en dat we van het leven hielden. Niemand in Gaza kon het wereldrecord breken, en toch slaagden we erin\u2026<\/em>\u00a0Het leven in Gaza was voor mij als een sport die ons leert om onze angsten en verdriet te overwinnen. De atleet moet een grote zelfbeheersing hebben om de kunst van parkour onder de knie te krijgen.\u00a0“<\/em><\/p>\n

Het leven in Gaza was voor mij als een sport die ons leert om onze angsten en verdriet te overwinnen.<\/em><\/p>\n

Omdat Mohammed en zijn vrienden zoveel van hun sport hielden, zochten ze uit hoe ze een offici\u00eble club konden oprichten. Helaas waren al hun inspanningen nutteloos. “De autoriteiten van Gaza beschouwden parkour als onderdeel van de westerse cultuur en dus het was verboden om het daar te beoefenen<\/em>\u00a0“, zei hij. ”\u00a0We hebben niet opgegeven<\/em>.\u00a0We bleven trainen en deelnemen aan elk evenement dat ons in staat zou stellen om deze sport onder de aandacht te brengen en jongeren te motiveren om zich bij ons aan te sluiten \u2026 In 2010 organiseerden we een avond met rapmuziek en een parkour-evenement in Gaza. Het concert was zeer succesvol, maar ik werd vervolgens in de gevangenis opgesloten onder het voorwendsel van verboden activiteiten<\/em>.\u00a0”<\/p>\n

Na asiel in Belgi\u00eb werd de droom werkelijkheid<\/strong><\/p>\n

In 2018 werd het team uitgenodigd om deel te nemen aan het Parkour World Championship in Duitsland. Na veel inspanningen en het verkrijgen van de benodigde vergunningen, kon het team uiteindelijk ingaan op de uitnodiging. ”\u00a0We hebben zeer goede resultaten geboekt<\/em>“, zegt Mohammed. Onmiddellijk na het einde van het kampioenschap werd ons aangeboden om naar Belgi\u00eb te komen om deel te nemen aan het grootste parkour-evenement in Europa, en na het einde van het kampioenschap beslisten we meteen \u2026 We hadden twee opties: ofwel terugkeren naar het belegerde Gaza of in Europa blijven. We kozen voor de tweede optie en vroegen om asiel. >Hier hebben we alles wat nodig is om onze droom waar te maken en onze vaardigheden naar een hoger niveau te tillen<\/em>.<\/p>\n

In Belgi\u00eb werkte Mohammed in asielcentra om vluchtelingen op te leiden in zijn favoriete sport. “Ik begon met een groep kinderen van verschillende nationaliteiten, Belgen, Syri\u00ebrs, Afghanen, Palestijnen en Afrikanen. We vormden een klein parkour team. Na een tijdje bood het Rode Kruis ons aan om deel te nemen aan sportevenementen \u2026 het team bestaat uit 15 kinderen verdeeld in leeftijdsgroepen tussen 8 en 16 jaar. Naar mijn aanvoelen brengt deze sport het beste in hen naar boven. Ik voel me goed bij hen, simpelweg omdat ik zie hoe ze zich ontwikkelen en dat is een extra stimulans voor mij om mijn vaardigheden verder te ontwikkelen zodat ik ze nog beter kan trainen<\/em>.\u00a0“<\/em><\/p>\n

Talent ondersteunen hier en in Palestina<\/strong><\/p>\n

Mohammed Lubbad heeft ook talent voor fotografie. Hij heeft meegewerkt aan verschillende artistieke kortfilms ge\u00efnspireerd door zijn eigen fotografisch werk dat humanitaire en patriottische kwesties – die het allerbelangrijkst zijn voor de Palestijnen – belicht. Fotografie was een belangrijk onderdeel van zijn leven. Terwijl hij bezig was met parkour in Gaza, filmde hij zijn team dat aan het trainen was op de stadspleinen en tussen de verwoeste huizen.<\/p>\n

En dan de wereld rondreizen. Mijn heimwee blijft<\/em>\u2026<\/p>\n

Op sociale media werden de video\u2019s veel bekeken. “>Ik heb altijd van fotografie gehouden en nu heb ik mijn grootste droom waargemaakt, namelijk een film- en fotoproductiebedrijf oprichten. Met dit bedrijf wil ik mijn activiteiten commercialiseren en humanitaire kwesties onder de aandacht brengen. Ik wil ook talenten ontdekken en ondersteunen in asielcentra in Belgi\u00eb<\/em>\u2026\u00a0”<\/p>\n

Mohhamed Lubbad: ” Ik heb altijd van fotografie gehouden en nu heb ik mijn grootste droom waargemaakt, namelijk een film- en fotoproductiebedrijf oprichten.\u00a0\u00a9 Lubbad productie<\/p>\n

Heb je nog andere ambities? \u201c\u00a0Ja,\u00a0ik wil nog een centrum of instelling oprichten om mensen met talent voor parkour in Palestina en Belgi\u00eb te ontdekken en te begeleiden. <\/em>En dan de wereld rondreizen. Mijn heimwee blijft<\/em>\u2026\u00a0”<\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

In de pers wordt de jonge Palestijn, met zijn inspirerende verhaal, vermeld als een\u00a0filmster van TikTok. De pers schreef over zijn sportieve successen in Gaza maar ook over zijn bedrijf […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":1579,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"coauthors":[293],"class_list":["post-1578","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-mensenrechten"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/medialatitudes.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1578","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/medialatitudes.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/medialatitudes.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/medialatitudes.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/medialatitudes.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1578"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/medialatitudes.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1578\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1580,"href":"https:\/\/medialatitudes.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1578\/revisions\/1580"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/medialatitudes.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1579"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/medialatitudes.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1578"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/medialatitudes.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1578"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/medialatitudes.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1578"},{"taxonomy":"author","embeddable":true,"href":"https:\/\/medialatitudes.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/coauthors?post=1578"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}